Latem uważaj na te leki!

Lato w pełni. Większość z nas wyjeżdża na wakacje, bądź spędza czas poza domem, na spacerach czy za miastem. W naszym klimacie nie brakuje deszczowych i pochmurnych dni, dlatego chętnie korzystamy ze słonecznej pogody. 

Czy pamiętamy wtedy o tym, aby zabezpieczać skórę przed nadmiernym promieniowaniem UV?

Czy zastanawiamy się nad tym, że stosowanie niektórych leków może spowodować oparzenia skóry, gdy przebywamy na słońcu?

A co należy robić, gdy musimy zastosować leki mogące wywołać fotodermatozy (czyli choroby skóry wywołane słońcem)? Najlepiej w takim przypadku unikać opalania, a miejsca najbardziej narażone (twarz, ramiona, kark) smarować kremami z filtrami (co najmniej 30SPF).

Wyróżnia się dwa rodzaje reakcji skórnych na skutek działania słońca: fototoksyczne i fotoalergiczne.

Reakcje fototoksyczne pojawiają się szybciej i przypominają oparzenie słoneczne. Mogą również pojawić się bąble. Skutkiem reakcji fototoksycznej może być powstanie nieestetycznego przebarwienia skóry.

Reakcje fotoalergiczne powstają wtedy, gdy zmieniony pod wpływem promieni UV składnik leku staje się dla organizmu alergenem. Reakcje alergiczne powstają później niż fototoksyczne, cechuje je zaczerwienienie skóry, pokrzywka, świąd. Najczęściej taką reakcję można zaobserwować po podaniu miejscowym leków, np. kremy, maści.

Leki powodujące reakcje fototoksyczne:
Antybiotyki:
- tetracykliny, doksycyklina (Unidox), limecyklina (Tetralysal)
Leki przeciwbakteryjne, chemioterapeutyki:
- ciprofloksacyna (Cipronex), sulfonamidy (Bactrim, Biseptol)
Niesteroidowe leki przeciwzapalne: 
- np. Ketoprofen, Naproksen, Ibuprofen
Leki moczopędne:
- furosemid, hydrochlorotiazyd
Leki kardiologiczne:
- amiodaron (Cordarone), diltiazem (Dilzem), nifedypina
Leki przeciwcukrzycowe:
-  chlorpropamid, tolbutamid
Leki przeciwtrądzikowe:
- izotretynoina
Leki roślinne na bazie wyciągu z dziurawca

Przykładem leku powodującego reakcję fotoalergiczną jest ketoprofen w żelu (Ketonal, Fastum). Należy unikać ekspozycji na słońce smarowanej powierzchni w czasie leczenia oraz dwa tygodnie po leczeniu!

Czym różni się izotoniczny roztwór soli morskiej od hipertonicznego?

Pytanie: Czym różni się izotoniczny roztwór soli morskiej od hipertonicznego?

Odpowiedź: W roztworze izotonicznym stężenie soli, tj. chlorku sodu jest izotoniczne (takie samo) względem błony śluzowej nosa. W roztworze hipertonicznym stężenie soli jest wyższe i zgodnie z regułą osmozy, komórki błony śluzowej nosa będą dążyły do wyrównania stężenia soli i woda będzie przenikać w kierunku z komórek do wnętrza nosa. Brzmi skomplikowanie, ale jeśli komuś podczas wakacji wpadła do nosa słona, morska woda, to wie, o czym piszę :-) Po takiej przygodzie na pewno "zaleje" nas katar. Dlatego roztwory hipertoniczne polecane są przy gęstym katarze, zapaleniu zatok, obrzęku błony śluzowej nosa. Roztwory izotoniczne najlepiej stosować w celu codziennej higieny nosa, nawilżenia błony śluzowej, jak i przy katarze.

Alergia - jak powstaje, jakie są objawy, jak możemy się leczyć

Sezon alergiczny w pełni, dlatego w dzisiejszym poście chciałabym przypomnieć, jak pracuje nasz układ odpornościowy, dlaczego jedni borykają się z alergią, a drudzy nie oraz przybliżyć najpopularniejsze leki na alergię, głównie dostępne bez recepty.

Jeśli zastanawialiście się, jak działają te leki, kto może, a kto nie powinien ich stosować, jakich leków nie można z nimi zażywać, czy można w trakcie leczenie pić alkohol oraz czy mogą przyjmować je kobiety w ciąży - odpowiedzi znajdziecie w artykule.

Prawidłowo funkcjonujący system odpornościowy człowieka jest jak dobrze wytrenowana i zdyscyplinowana biologiczna jednostka wojskowa. Potrafi ona rozpoznać i zwalczać tysiące substancji, które codziennie dostają się do naszego organizmu różnymi drogami (wziewną, pokarmową, bądź po zetknięciu ze skórą). Substancje, które oddziałują na nasz układ odpornościowy i przeciw którym wytwarzane są przeciwciała, nazywane są antygenami. Podstawowym składnikiem naszego systemu odpornościowego są limfocyty B i T (zwane także białymi krwinkami), które potrafią rozpoznawać antygeny i wytwarzać przeciwko nim przeciwciała. Można je porównać do kontrolerów paszportów krążących po całym organizmie :-) Po pierwszym zetknięciu antygenu z limfocytem B, dochodzi do jego aktywacji i produkcji przeciwciał. Przy kolejnym pojawieniu się danego antygenu jest on natychmiastowo rozpoznawany przez krążące we krwi przeciwciała (wyróżniamy IgA, IgD, IgE, IgG, IgM). 

 

Wszystko brzmi wspaniale, dlaczego więc problem alergii w ogóle istnieje?